ANVAR OBIDJON LIRIKASIDA SEMIOTIK XUSUSIYATLAR

Annotatsiya

Maqolada iste’dodli shoir Anvar Obidjon uchlik she’rlari tahlili orqali ХХ asr so‘nggi choragida o‘zbek she’riyatida yuz bergan struktural o‘zgarishlr haqida fikr yuritish maqsad qilingan. Kirish qismida muammoning dolzarbligi izohlangan. Xususan, ozgina so‘z bilan teran mazmun ifodalash, uch qatorli she’rda katta badiiy-ijtinoiy g‘oyalar yoritiishinu o‘rganish zarurati asoslangan. Semiotikaning nazariy asoslari hamda struktural tahlilga oid ilmiy-nazariy adabiyotlarga munosabat bildirilib, manbalarga asoslangan holda maqolaning metodologiysiga aniqlik kiritilgan. Bunda struktural tahlil asosida semiotik xususiyatlarning  lirikadagi o‘rni ochib beriladi. Buning uchun ilmiy adabiyot tahlilidan kelingan asosiy natijalar belgilab olingan. Kichiik she’rda har bir belgi, tovush, so‘z bo‘lib, o‘quvchini assotsiativ fikrlashga undashi va shu yo‘l bilan uch misrali she’rning mazmuniy qatlami teranlashishi ta’kidlangan. Tahlil qismida esa uchlik she’rlar tahlil etilib, shoirning badiiy-ijtimoiy g‘oyalari, lirik kechinmalari aniq detal, badiiy kod yordamida ifodalanishi ilmiy isbotlangan. Tahlil davomida muallif  Atoulloh Husayniy, Nikola Bualo, Yuriy Lotman,  Menegetti Аntonio kabi taniqli olimlarning ilmiy-nazariy konsensiyalariga asoslanadi.  Xulosa esa tadqiqot jarayonida kelingan umumlashma fikr-xulosalar ixcham shaklda bayon etilgan. Maqola so‘nggida esa foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati alifbo tartibida keltirilgan.